प्रवासी...

एक प्रवासी चालतच होता तुफ़ानी वादळवार्‍यातून
एक प्रवासी चालतच होता मुसळधार पाऊसपाण्य़ातून

संकटांचे उत्तुंग पर्वत त्याला अडवू नाही शकले
मैलो न मैल चालूनही त्याचे पाय नव्हते थकले

निराशेचे काळॆ ढग त्याने दूर सारले
न्यूनगंडाच्या असुरांना जिद्दीने मारले

दुःखाचे मरुद्यान त्याने सहज पार केले
प्रेमाच्या सुखद झुळकेला त्याने स्वतःबरोबर नेले

लोभाच्या दलदलीत त्याचे पाय नाही रुतले
आशेच्या व्रुक्षांना त्याने खतपाणी घातले

चालतच होता तो जरी काटे त्याला टोचले
उभारी देतच होता मनाला जरी मन होते खचले