प्रेम म्हणजे काय असतं ते तुम्ही मला विचारा
वेड लागलेल्या मनाचा हा खेळ आहे सारा
नजरेला नजर मिळते, चेहरा हृदयात सामावतो
प्रेमात शहाणा माणूसही आपली बुद्धी गमावतो
रात्रंदिवस सतावत राहते मग तिचीच आठवण
तिच्या एका झलकेसाठी आतुर होते मन
तिच्याच विचारांमध्ये हरखून मरते तहानभूख
प्रेम कराणार्यांपासून दूर पळते सुख
उघड्या डोळ्यांनीही आपण स्वप्ने पाहू लागतो
तिच्याच स्मृतींना जवळ करून आपण राहू लागतो
यातून बाहेर पडायचं तर पडताही येतं नाही
तिला समोर घेउन सगळं सांगताही येतं नाही
तिच्याशिवाय आपले जीवनचक्र अडून पडते
हसत हसत नकळतंच आपले मन रडते
खुपकाही करून बसतो आपण प्रेमासाठी
तरीही तिचा नकार लिहिला जातो आपल्या माथी
हृदयाचे मग होऊन जातात शेकडो तुकडे
जीवनाचे सरळ रस्तेही होतात वेडे-वाकडे
प्रेमात वाट्याला येतो शेवटी प्रेमभंग
नकोसे वाटू लागतात सातही रंग
प्रेम म्हणजे आहे वाळवंटातले मृगजळ
प्रेम आहे खोल दरी जिचा दिसत नाही तळ
म्हणून कधी करू नये प्रेमाला जवळ
नाहीतर जीवनात येतेच दुःखांचे वादळ
Saturday, September 19, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment